บทที่ 47 28 ความจริงจากปาก

“พ่อปราบ” หมูน้อยพูดเสียงดังก่อนที่เธอจะเข้าไปนั่งในรถ หมูน้อยยิ้มดีใจที่คนตรงหน้ามารับ แต่ฉันเชื่อว่าหมูน้อยอาจจะงงกับเหตุการณ์ที่เจอ เพราะตอนนี้เธอหันหน้ามามองฉันสลับกับมองหน้าพี่กองปราบ

“ขึ้นรถเร็วลูก เดี๋ยวพ่อพาไปเที่ยว” พี่กองปราบคงจะเข้าใจในสิ่งที่ลูกสาวกำลังคิด ตอนนี้ในหัวของหมูน้อยคงมีคำถาม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ